نيست . مرحوم مجلسى اول از ظاهر كلامش بر مىآيد كه به همين مطلب تمايل دارد . و مىفرمايد : روايتى كه زوج مشرك بوده و مسلمان شده و زوجه او مشركه است ، ظاهر مشركه عبارت از غير كتابيه است . ايشان گويا تمايل دارد كه اگر زوج مسلمان شد و همسر او مشركه بود در همه اقسام مشركه حتى غير كتابى نكاح باقى است ولى غير ايشان كسى اين مطلب را نگفته است . ايشان هم تنها روايت را معنا مىكند و مىفرمايد : ظاهر روايت اين است ولى نمىگويد كه من فتوا مىدهم . ولى يك روايت صحيحه در مسأله هست كه مجلسى اول اينكه زوجه لازم نيست از يهود يا نصارى باشد را مسلم فرض كرده و اين روايت را توجيه كرده است . در انوار الفقاهه نيز فقط اشاره كرده كه اين روايت مجوسيه قابل توجيه است منتها مىفرمايد : احوط اين است كه مجوسيه حكم يهوديه و نصرانيه را نداشته باشد . صحيحه منصور بن حازم : على بن رئاب و ابان جميعاً عن منصور بن حازم قال سألت ابا عبد الله عليه السلام عن رجل مجوسى او مشرك من غير أهل الكتاب كانت تحته امرأة [ اين تعبير در كافى است لكن در تهذيب و استبصار يك زيادتى دارد و آن اين است « كانت تحته امرأة على دينه » طبق تعبير كافى ، امرأة اطلاق دارد و شامل مجوسيه هم مىشود ، زيرا مجوسى با مجوسيه تناسب دارد . افراد معمولًا از هم دين خود زن مىگيرند پس نمىشود مجوسيه را از اطلاق خارج كرد . كلام ظهور قوى دارد كه امرأه شامل مجوسيه مىشود اما طبق نقل تهذيبين كلام تصريح است در اينكه زن نيز مجوسيه است ] فأسلم او أسلمت قال : ينتظر بذلك انقضاء عدّتها [ هم در اسلام زوج و هم در اسلام زوجه بايد انقضاء عدّه را در نظر گرفت تا قبل از انقضاء عدّه اگر طرف مقابل مسلمان شد عقد نكاح باقى است و اگر طرف مقابل مسلمان نشد عقد باطل مىشود . از اين روايت استفاده مىشود كه مجوسيه مثل يهوديه و نصرانيه نيست ، زيرا اگر مرد مسلمان شود و زن يهوديه يا نصرانيه او ، مسلمان نشود نكاحشان باقى است ، اما مجوسيه اين طور نيست و بقاء نكاح به ايام عده محدود است . ] و ان هو اسلم او